domingo, 11 de octubre de 2026

Debemos transitar el dolor

Queríamos evitar transitar este dolor,
pero este dolor debemos transitarlo. 

Lo hemos dejado y ahora,
en este abismo que ante nosotros se abre,
debemos encontrar la manera de atravesarlo sin perecer en el intento.

Se ha abierto un nuevo camino,
solo resta hallar la manera de tender puentes.

Y eso lleva tiempo,
tiempo y mucha revisión interna con nosotros mismos en busca de nuevas respuestas.

viernes, 9 de octubre de 2026

La insoportable levedad del ser

La insoportable levedad del ser.
Así me siento.
No sé bien de dónde saqué un día esa frase y desde entonces me la he apropiado para decenas de poemas,
quizás no sea mía y no lo recuerdo,
pero me parece demasiado buena para haberla escrito yo.

La cuestión, lo importante, que por eso empezaba yo a escribir esto
es que así me siento
en una insoportable levedad,
el tiempo se ha parado y la realidad pesa,
pesa más que nunca,
consciente de que no puedo soportar su peso.

Me siento solo.

Me siento muy solo.

Todavía más de lo que ya me sentía.

Y siento que no debería haber tenido una conversación como la que tuvimos que podía haber precipitado todo hacia su final,
y por otra parte,
también me digo que era necesaria,
que solo quería ser tratado mejor,
que solo expresé lo que necesitaba
y que si esos mínimos no podían ofrecérmelos
quizás era mejor así, quizás era mejor dejarlo

aunque no sé tampoco para qué
ni qué esperaba.

domingo, 4 de octubre de 2026

Huelga general

Huelga
Huelga
Huelga general

Huelga
Huelga
Huelga general

Más educación, menos religión,
acabemos con la privatización,
más para el pueblo,
menos para los caseros,
acabemos con la especulación,
más derechos, menos privilegios,
acabemos con la opresión,
más democracia, menos demoliberal farsa,
acabemos con la desigualdad.

Huelga
Huelga
Huelga general

Huelga
Huelga
Huelga general


Somos muchos, somos cientos,
combatamos con todos nuestros medios,
somos más, somos mayoría social,
transformemos la rabia en combatividad,
somos clase obrera, somos pueblo,
que nos una la solidaridad,
somos de abajo, somos del cemento,
que nos mueva la lucha internacional.

Huelga
Huelga
Huelga general

Huelga
Huelga
Huelga general

Huelga
Huelga
Huelga general

Huelga
Huelga
Huelga general.

sábado, 3 de octubre de 2026

El duelo

El dolor,
la presencia constante del dolor,
de la soledad,
de la ausencia,
de la constante certeza de que jamás ya no volverá,
de que no volverás a verla.

Un pozo de negrura infinita que lo devora todo,
como los monstruos,
como los monstruos que en la noche te desvelan,
conscientes de que no podrás escapar de sus tentáculos en esta espiral de oscuridad.

viernes, 4 de septiembre de 2026

Última carta del verano

Bienvenidos a esta última carta del verano, este último mensaje en botella lanzado al mar.

Solo quería escribiros para deciros que todo ha ido bien, que ha sido un buen verano, pese a los equilibrios, pese a las ausencias con los peques, pese a jugar a la cuerda floja tratando de encontrarme, de no caerme, de tropezarme.

El ritmo de los campas ha sido raro, diferente, con sus propios tiempos dentro de sus propios tiempos. Y pese a no ser ideal, no ha estado mal, he logrado en ocasiones conectar conmigo mismo y hallar preguntas que no sabía formularme y respuestas que no me atrevía a buscar.

Quizás en ese equilibrio encontré el desequilibrio necesario para reubicarme un poco.

He conectado por redes también con mucha gente nueva increíble con las que he construido vínculos preciosos, puentes interoceánicos que me han arropado en las noches, que me han acunado en los días. Estoy bien, no estoy mal, podría estar mejor, pero estoy bien ese aspecto. Creo que poco a poco logro compatibilizar trabajo y amistades y que estoy construyéndome una pequeñita red de apoyo.

Ha sido un verano muy diferente a otros veranos y si bien prefiero ser monitor, he logrado aprender a disfrutar siendo director, mal que bien, bien que mal. Pese a todo lo malo vivido, a pesar de encontrar pocos huecos para lo bueno, he podido trabajar de campamentos y aprender y crecer algo, supongo, no sé bien todavía que aprendizajes me llevo, pero es indudable que alguno me estoy llevando. Entiendo. Quiero pensar.

Yo me despido aquí, a último día de campamento, tras 6 quendas, tras 48 días de campamento. 2 quendas en Vilariño de Conso, 16 días. 4 quendas en San Simón, 32 días.

Me despido aquí a último día de campamento, a puntito de que los niños vuelvan al cole y queriendo marchar y queriendo permanecer. Las contradicciones constantes del verano. Es lo que hay, supongo, vivir en las contradicciones constantes.

Tengo ganas de volver para ver a mi gente y hacer otras cosas y quiero permanecer porque de campamento no hay problemas, no hay sufrimiento, no hay malestar.

Me despido aquí, a último día de campamento.

No miréis mucho hacia atrás porque hay mucho que seguir aprendiendo, mucho para seguir creciendo, pero tampoco olvidéis este verano, que como todos, es inolvidable, a su manera, a su propia manera, todos los veranos quedan en el recuerdo.

Nos leeremos el año que viene de campamentos de nuevo si la vida y la suerte acompaña!

Y recordad siempre vivir y disfrutar!

Adiós verano, desde esta última carta lanzada al mar.

jueves, 3 de septiembre de 2026

¿Cómo conectamos?

¿Cómo disfrutamos?

¿Qué es lo que nos transmite conectar?

¿Cómo se es feliz?

martes, 1 de septiembre de 2026

Cantigas de amigos: Ondas de San Simón

San Simón, San Simón,

que fermoso é San Simón.

San Simón, San Simón,

vivo o día a día en San Simón.

 

Alí onde as ondas veñen do mar,

alí onde bate o tempo na orilla,

aquí onde brilla o sol, que maravilla,

aquí onde a brisa nos fai soñar.

 

San Simón, San Simón,

que fermoso é San Simón,

San Simón, San Simón,

vivo o día a día en San Simón.

 

Somos moitos, somos poucos,

pouco importa se somos felices e estamos tolos

somos tantos, non somos tantos,

mais estamos eiquí e á vos e á Illa vos canto.

 

San Simón, San Simón,

que fermoso é San Simón,

San Simón, San Simón,

vivo o día a día en San Simón.